1 The Undead 2 Club M 3 Sword Dancer 4 Innocent as a Human 5 Brotherhood 6 Dead Zone 7 Duel 8 Kill House 9 Red Rose Vertigo 10 Master of Monsters 11 Transcend Force 12 Total Destruction 13 Hellfire

Yönetmen:Umanosuke IIDA, Yasunori URATA Senaryo: Chiaki J. KONAKA, Umanosuke IIDA, Yousuke KURODA
Müzik: Kouji ISHII Tasarım: Toshiharu MURATA, Yoshitaka KOHNO Orjinal Eser: Kouta HIRANO

Puanlar:
Çizimler-8 (bazen iç bayıyor)
Konu ve Senaryo-9 (daha hızlı şeyler seviyorsanız cık)
Müzikler-8 (güzeldi işte)

(resimde uydu temaya ha ^^)

16 yaşındaki lise öğrencilerinin aşk hayatlarını, duygularını ve cinselliğe yavaş yavaş girmelerini konu alıyor diyebiliriz basitçe. Fakat bunu çok farklı ve komplike bir hikaye ile yapıyor. Baş kahranımız Yuuki Rito uzun yıllardan beri hoşlandığı Sairenji Haruna’ya duygularını açmakta zorlanmaktadır fakat bilmediği bir şey vardır ki aslında duyguları karşılıklıdır. Ama maalesef Haruna da duygularını dile getirememektedir. Böyle normal bir şekilde başlayan hikayemiz Rito banyo yaparken birden bire küvette çırılçılak, kendi yaşlarında, uzun pembe saçlı bir kızın belirivermesiyle tamamen değişir. Değişen sadece hikaye değil kahramanlarımızın hayatları da olacaktır.

Küvette beliren bu kız Deviluke gezegeninden kendisine yapılan koca seçme ve evlenme baskıları yüzünden kaçan ve Deviluke gezegeni tahtının varisi olan Lala’dır. Dünyayı çok seven Lala Rito’dan anında hoşlanır ve bir yanlış anlaşılma sonucu hem dünyada kalabilmek, hem garip koca adaylarından uzaklaşmak, hem de Rito’dan hoşlandığı için onunla evlenmeye karar verir. Bu konuda Rito’nun ne düşündüğünü pek de önemsemez gibidir.Lala hayat dolu fakat şımarık, inanılmaz derecede zeki fakat bu zekasını sadece insanlara şaka yapmak için aletler geliştirerek kullanan vurdumduymaz bir kişiliktir.

Lala kısa süre içinde Rito’nun bütün arkadaşları tarafından kabul edilir ve sevilir ve hatta Haruna ile çok yakın arkadaş olurlar.

Rito’dan bahsetmek gerekirse; hikaye boyunca Lala başına her türlü işi açmış olmasına rağmen (sürekli diğer uzaylı damat adaylarının ölüm tehditleri altında yaşamak gibi….) Lala’ya karşı olan karmaşık duyguları aşka dönüşür fakat bütün hikaye boyunca Lala ve Haruna arasında karar verememesi sıkıcı olmaya başlar. Burda belirtmem gerekir ki hikayenin sonu tam bir hayal kırıklığıydı. Zaten bir süre sonra hikaye de sizi şaşırtan veya güldüren pek birşey kalmıyor.

Şahsen benim en çok hoşuma giden şey Haruna’nın çok korktuğu zamanlarda bir an donakaldırdan sonra gözünü karartıp etrafındaki herşeye saldırmasıydı. Bunun dışında yine başlarda komik gelen ve gerçekten çok gülmeme sebep olan şeylerden biriside Rito’nun sürekli bir şekilde çıplak kızlar etrafına düşüvermesi, kendisi çıplak olarak kızların etrafına düşüvermesi veya koşarken (genelde Lala’dan kaçmak için) bir şeye takılıp düştüğünde mutlaka bir kızın popo veya göğüslerini avuçlamasıyla ve fena şekilde dayak yemesiyle son bulan olaylardı. Fakat bunlarda 50. sayıdan falan sonra can sıkmaya başladı. Aynı şeye ancak kaç defa gülebilirsiniz?

Aslında Rito çok saygılı ve utangaç bir çocuk olmasına rağmen bir şeiklde Lala yüzünden başına gelen bu olaylara büyük bir sabırla katlanması ve herşeye rağmen iyi huyluluğunu koruması, korumacı ve yardımsever yapısı manga ilerledikçe hikayedeki en katı kızın bile içten içe ona hayran/aşık olmasına sebep oluyor. Bir süre sanırım kız karakterlerden Rito’ya aşık olmayan kalmıyor.

Sonuç olarak gayet eğlendirdi beni bu manga. Ama bu kadar uzatmaya ve böyle boktan bir sonla bitirmeye gerek yoktu. Aslında her ne kadar klasik bir shounen sonu olsada…

Bunun dışında çizimler gerçekten çok başarılı ve temiz. Okuması kolay ve eğlenceli. Boş vaktiniz varsa tavsiye ediyorum. Her türlü tabuyu ve sapıklığı görmeniz mümkün. “Japonlar!!…” diyoruz ve geçiyoruz…. =)

Kısaca konusundan bahsetmek gerekirse hikaye bakımından biraz Romeo&Juliet’imsi bir havası olduğunu söylemek yanlış olmaz sanırım. Yüzyıllardır birbirine düşman iki ninja klanı Kouga ve Iga’ların sonunda yaptıkları barış antlaşması Japonya’nın yeni Shogun‘unun (Japonya ordular ve savaş lideri) belirlenmesi için ik i ailenin en iyi onar ninjasınından sadece biri hayatta kalana kadar birbirleriyle savaşması gerektiğini bildiren ve her iki aileden de bu 10 ninjanın isimlerinin yazılı olduğu bir parşömenin yazılmasıyla son bulur.

Ana karakterlerimiz Iga klanından Oboro ve Kouga klanından Gennosuke’dir. Bu iki genç ailelelerinin yeni varisleridirler. Birbirlerine aşık olan bu çiftin evlenmelerine az biraz zaman kalmıştır ve bu evlilikle ikiside aileleri arasındaki kan davasının ve düşmanlığın sonsuza kadar yokolacağına inanmaktadırlar. Fakat bu hayalleri parşömenin ortaya çıkması ile son bulur.

Ve kanlı kavgalar başlar. Ve sonunda iki ailedende kimse kalmayana kadar devam eder. Biraz spoiler vermiş gibi olsam da ilk iki bölümde mutlu bir son beklememeniz gerektiğini zaten anlayacaksınızdır. Karakterlerin bazıları normal insan görünümünde bile olmazken, normal insan görünümünde olanlarınsa insan üstü özel ninja güçleri vardır.  Her ne kadar Oboro savaş ve dövüşlerden nefret etse de aslında kendisinin de çok etkili bir ninja tekniği vardır. Ve sonunda kaderinden kaçamaz ve ailesi adına savaşmak zorunda kalır. Gennosuke ise iki klanın en etkili ninja tekniğine sahip, en güçlü ninjasıdır. Aslında sakin ve barış yanlısı bir kişi olmasına rağmen kaderinden kaçamayacağını önceden bilir ve buna teslim olarak savaşmaya hiç tereddüt etmeden başlar.

Hikaye her ne kadar doğa üstü güçler, gerçek hayatta olamayacak tipler ve karakterlerle bezeli olsa da aslında hikayenin özü tarihi bir gerçeğe dayanmaktadır. Lakin Shogun gerçekten 1600′lü yıllara kadar Japonya’nın ordularının başında bulunan kişiye verilen addır ve bu title’ı haketmek için usta bir savaşçı olmak gerekmektedir. Ayrıca ünlü ninja klanları arasındaki kan davaları da Japonya tarihinin yabancı olduğu bir konu değildir.

Bir sonuca bağlamak gerekirse….Yine en başta söylediğimi söyleyeceğim. Bir anime severseniz kesinlikle izlemeniz gereken bir anime olduğunu garanti ediyorum.

Ikkaku karşımıza ilk defa Ichigo ve diğerleri Rukia’yı kurtarmak için Seretei’ye girdiklerinde çıkıyor. Ichigo’nun ilk dövüştüğü kişi Ikkaku oluyor. Çok kolay olmasa da Ichigo daha kendini çok fazla geliştirmemişken bile (sonraki hallerine kıyasla) Ikkaku’yu yenmesi onun çok da güçlü olmadığını düşünmemize sebep olabiliyor. Ama ilerleyen bölümlerde öğreniyoruz ki aslında Ikkaku Bankai seviyesine ulaşabilecek kadar hayvani bir güce sahip. Gücü, Kenpachi gibi, daha çok fiziksel.

Zaten 11. takımda da önemli olan fiziksel güce sahip olmak ve yakın dövüşlerde daha etkili olabilmek. Kesinlikle Kidou ve Kidou bazlı Zanpakotou’lar kullanmak bu takımdakiler tarafından reddediliyor ve bir zayıflık göstergesi olarak görülüyor. Bu yüzden Yumichika gibi Zanpaktosu Kidou bazlı olanlar kılıçlarının bu özelliklerini takım arkadaşlarından saklıyorlar, bu bir dövüş sırasında ölmeleri anlamına gelse bile.

Ikkaku’nun Bankai’sini gizlemesinin sebebi de başka bir takıma kaptan veya yardımcı kaptan olarak atanmayı istememesinden kaynaklanıyor. Geçmişine gittiğimizde öğreniyoruz ki Kenpachi ile Soul Society’nin suç oranı en yüksek bölgesinde karşılaşıyor ve dövüşüyorlar. Ikkaku’yu yenen ilk kişi olduğu için Kenpachi’ye büyük bir saygı duyuyor ve hayatını onun emirleri altında, onun takımı için savaşarak geçirmek istiyor. Zaten 11. takımın en büyük özelliği takım kaptanlarına duydukları büyük hayranlık ve bağlılık. (bunu diğer postta da yazmıştım galiba)

Hayat hikayelerinin yanı sıra Ikkaku ve Yumichika’nın kişiliklerinden bahsetmek gerekirse; Ikkaku bir ayna gibi parlayan kel kafasına rağmen kendisine “kel” diyenlere avazı çıktığı kadar bağıran ve kel olduğunu reddeden bir kişiliğe sahip. Bu da onun ne kadar çabuk sinirlenen ve dikkafalı biri olduğunu gösteren davranışlarından sadece bir tanesi. Genelde alay konusu olan ve komik, eğlenceli bir karakterdir.

Bunun yanı sıra Yumichika ise güzellik ve estetikle kafayı bozmuş, herşeyi güzellik standardları çerçevesi içerisinde değerlendiren, güzel olmayan hiçbişeye saygı duymayan kendini beğenmiş bir kişiliğe sahip. Zanpaktou’su bile biraz kendisi gibidir. Normalde Shikai’si sandığımız şey aslında kılıcın en sevmediği rengin (morun bir tonu) adıyla hitap edildiği zaman bu isme bir tepki olarak aldığı çirkin bir formdur. Yumichika’nın bunu yapmasının sebebi yine kimsenin Zanpakotou’sunun Kidou bazlı bir kılıç olduğunu bilmesini istememesidir. Kılıcının gerçek formunu ve gücünü ancak Soul Society tarafından yaratılan sahte Karakura Town’daki ilüzyonu sağlayan sütunları korumaları sırasında görüyoruz. Dövüştüğü arancar ikisini de kimsenin göremeyeceği bir şekilde kapatınca nasıl olsa kimse göremiyor diye kılıcının gerçek gücünü kullanır ve hiç sıkıntı çekmeden rakibini yener.

Bütün şebekliklerine rağmen Ikkaku da Yumichika da aslında çok iyi ve gururlu savaşçılardır. Başlarda her ne kadar önemsiz gibi gözükselerde sonradan benim en sevdiğim karakterler arasına girdiler. Eminim bu birçok kişi için böyle olmuştur.

11. takımdan bu kadar yeter heralde. Gelelim en sevdiğim iki takım kaptanlarına…. Bu ikisinden de beraber bahsetmek gerekir. Çünkü kendileri Soul Society’nin en uzun süre kaptanlık yapmış 3 kaptanından ikisidir ve çok iyi dostlardır. Bilenler anladılar 8. takım kaptanı Kyouraku Shunsui ve 13. takım kaptanı Ukitake Jyuushiro‘dan bahsediyorum. Bu ikisi Soul Society’nin en anlayışlı, yumuşak başlı ve barış yanlısı kaptanlardır. Genellikle kaptanlar ve diğer shinigamiler verilen emirlerin doğruluğunu sorgulamadan verilen her emri yerine getirmeye çalışırken bu ikisi her zaman rasyonel bir biçimde doğru olanı yapma peşindedir. O kadar ki Yamamoto ile dövüşmeyi göze bile alırlar….

Ukitake’den bahsetmişken 13. takımın eski kaptan yardımcısı Shiba Kaien‘den de bahsetmek gerekir. Kendisi bir hollowla dövüşürken hayatını kaybetmiştir. O da Ukitake gibi takımındaki herkes tarafından çok sevilir. En büyük hayranı ise Rukia’dır. Tam olarak belli olmasa da Rukia’nın Kaien-sama’sına karşı hafif aşkla karışık bir hayranlık beslediğini söylemek çok da yanlış olma herhalde. Kaptan yardımcısı olmasına rağmen her zaman alçakgönüllü olan Kaien Rukia’ya çok şey öğretmiş ve onun yerlerde sürünen özgüvenininin biraz da olsa yükseltmeyi öğretmiştir. Kaien nasıl ölmüş, onu kim öldürmüş, sonradan tekrar karşımıza hangi halde çıkmış falan bunlara girmicem. Hem feci spoiler olur hem de çok uzar. Ölümünün üzerinden uzun yıllar geçmiş olmasına rağmen yerine kimse gelmemiştir. Onun yerine 13. takımın iki tane 3. seat’i onun yerini doldurmaya çalışırlar.

Bir de demin en uzun süre kaptanlık yapmış 3 takım kaptanından bahsetmiştim. Bunlardan üçüncüsü 4. takım kaptanı Unohana Retsu‘dur. İyileştirme ve tedaviden sorunlu 4. takımın kaptanı Retsu herkes tarafından saygı duyulan bir kişiliktir. Her zaman yumuşak başlı ve güleryüzlüdür. Sinirlendiği zaman bile yüzündeki gülümsemenin düşmemesi ve aynı ses tonuyla konuşması bile etrafındakileri epey korkutur (12. takım kaptanı psikopat Mayuri’yi bile bu şekilde korkutmayı becermiştir). Diğerlerini korkutsa bile Retsu’nun bu özelliği genellikle bir komedi unsuru olarak biz izleyenleri çok eğlendirir. Retsu genelde, Ukitake ve Shunsui gibi doğru olduğunu düşündüğü şeyi yapmakla emirlere uymak arasında kalır ama neyin doğru olduğuna karar verdiği zaman bu yönde hareket eder. Genelde davranışları diğerlerine nazaran daha dengelidir. Yani Yamamoto’nun karşısına çıkıp ta onunla dövüşmez belki (zaten buna da gücü yetmez) ama doğru olanı ve bunu savunanları savunur her zaman.

Gelelim 4. takım kaptanı Koutetsu Isane‘ye. Çok önemli bir rolü olmamıştır şu ana kadar kendisinin. En belirgin özelliği nerdeyse (sanırım) 1.90 civarında olan devasa boyudur. Kaptanına çok bağlıdır ve herkes gibi ona büyük saygı duyar.

4. takımda çok da önemli bir yeri olmasa da hikaye de önemli bir yeri olan bir karakterden bahsedeceğim şimdi; 7. seat Hanatora Yamada. 4. takım üyelerine verilen ayak işlerinden hücre temizleme görevini yerine getirirken Rukia ile tanışmış ve onu çok sevmiş olduğu için Ichigo ve diğerlerine yardım etmiş ve kahramanlarımızın amaçlarına ulaşmalarında çok önemli bir rol oynamıştır kendisi. Genelde takım arkadaşları tarafından alay konusu olan ama buna çok da aldırmayan sevimli, komik bir karakterdir kendisi. Yardımsever ve iyi kalpli bir karakter olmasıyla şahsen benim gönlümde taht kurmuştur. En yakın arkadaşları Kon ve Ganju Shiba’dır.

Evet doğru tahmin ettiniz şimdi Kon ve Ganju Shiba’dan bahsedeceğim ve tabiki Ganju’dan bahsetmişken ablası Kukaku Shiba’dan bahsetmemek olur mu? Olmaaaz. Kon daha ilk bölümlerde karşımıza çıkan bir mod soul’dur (modified soul – yani yapay ruh). Urahara’nın geliştirdiği icatlardan biridir. Ortaya çıktığı ilk bölümde kötü bir karakter portresi çizsede aslında sadece aptal ve şebek olduğu ortaya çıkar. Sürekli karı kız peşinde koşmaktan başka derdi yok gibidir ve herkes tarafından kötü muamele görür. Özellikle Ichigo, Rukia ve her görüşünde ağzının suyunu akıtan Matsumoto tarafından. Ne zaman Kon’u görsek güleceğimiz garanti gibidir. Bleach kuşkusuz herkes tarafından sevilen karakterlerindendir.

Ganju Shiba’ya gelince. Kendisi Kaien-sama’nın küçük kardeşidir. Ve bir  Kaien bir shinigami tarafından öldürüldüğü için onlardan nefret etmektedir. Bu yüzden Ichigo ile ilk karşılaşmalarında onunla kavga etmeye çalışır ama daha sonradan öğreneceğimiz üzere Ichigo ve diğerlerinin Seretei’ye girmesinde onlara yardım etmek zorunda kalacaktır. Ganju da genelde şebeklikleriyle ve çirkinliğiyle ünlüdür. Çirkinliği sürekli alay konusu olsa da bunu pek takmayacak kadar rahattır. Dokunduğu yerleri kuma dönüştürebilmek gibi değişik bir Kidou gücü vardır. Kidou kullanma konusunda oldukça beceriklidir. Bunun dışında kendini ve gurubundaki elemanları tanıtırken çok uzun ve şaşaalı cümleler kurmak ve herşeyi olduğundan daha önemli göstermek gibi bir huyu vardır. Yaban domuzlar üzerinden seyahat eder ve onlara çok değer verir. Hayatta ablasından daha çok korktuğu hiç birşey yoktur.

Kukaku Shiba, Yoruichi ve Urahara’nın eski bir dostlarıdır. Nedenini bilmesek de mangada tek kolludur ama animesinde iki koluda yerli yerinde durmaktadır. Matsumoto kadar olmasa da her an elbisesinden fırlayacakmış gibi duran kocaman göğüsleri vardır. Sürekli herkese emirler yağdırmayı ve insanları korkutmayı çok sever. Ichigo ve diğerlerini Seretei’ye gitmeden önce reiatsularını kontrol etmeyi öğretir ve onlara Seretei’ye girmelerinde büyük yardımları olur. Kardeşinin aksine shinigamilere karşı bir kin beslemememektedir kendisi. Hatta kardeşinin öldüren shinigami (hala spoiler olmasın diye kim olduğunu söylemiyorum çok iyiyim ya xP) onlardan özür dilemeye geldiğinde ona kızıp tokatlamak ve özür dilemesine ve bir açıklama yapmasına gerek olmadığını söylemekle yetinir.

Sanırım şimdilik bu kadar yeter.

Bundan sonraki Bleach ve Karakterler postumda Yoruichi, Uarahara ve biraz da kötü adamlardan bahsetmeyi düşünüyorum.

Heyecanla bekliyorsunuz biliyorum. Yine arayı bu kadar açmamamaya çalışacağım. =)